.....................................................* επιμέλεια σελίδας: Πάνος Σ. Πάνου * επικοινωνία email: kepeme@gmail.com *



Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας

~~


..........................................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ξόδεψα πολύν άνεμο για να μεγαλώσω. Μόνον έτσι όμως έμαθα να ξεχωρίζω τους πιο ανεπαίσθητους συριγμούς, ν' ακριβολογώ μες στα μυστήρια................................... Οδ. Ελύτης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Η αίσθηση του κοινού καλού, του δημοσίου αγαθού που απειλείται και που πρέπει να το προστατεύσουμε όλοι μας υπάρχει μέσα μας έμφυτη...

Aimilia Ioannidis
          σκέψεις  &  απόψεις....       

Πριν χρόνια, σε μια πυρκαγιά σε ένα (μακρινό από εκεί όπου βρισκόταν) βουνό στο Πόρτο-Ράφτη, ένα εξάχρονο κοριτσάκι πήρε ένα ποτιστήρι, το γέμισε με νερό και προσπάθησε να βγει από την αυλόπορτα. Όταν το είδαν, το σταμάτησαν ασφαλώς, και το ρώτησαν πού πήγαινε. Απάντησε με το πιο σοβαρό ύφος του κόσμου "να σβήσω τη φωτιά". Η φωτιά δεν απειλούσε τότε το προσωπικό συμφέρον.
 Η αίσθηση του κοινού καλού, του δημοσίου αγαθού που απειλείται και που πρέπει να το προστατεύσουμε όλοι μας υπάρχει μέσα μας έμφυτη. Κανείς δεν είχε κάνει μάθημα στο κοριτσάκι ακόμη για το δημόσιο συμφέρον. 
Αυτό είναι που μας κάνει ανθρώπους, η αίσθηση ότι τα σημαντικότερα πράγματα ανήκουν από κοινού σε όλους, ότι όλοι μαζί πρέπει να τα προστατεύουμε, ότι τα χέρια είναι πιο δυνατά ενωμένα.

Η τραγωδία των πυρκαγιών και το έγκλημα που διαπράττει η κυβέρνηση Τσίπρα

Τίποτα δεν ξεχνιέται! Κανένας δεν ξεχνάει!
        Η ΚΑΚΟΨΥΧΗ αληταμπουρία των βολεμένων...      

    Του Γιώργου Αλεξάτου *

Είναι πολύς ο κόσμος που καταγγέλλει εδώ και δύο μέρες τα όσα αποκαλύπτει η τραγωδία των πυρκαγιών σχετικά με το έγκλημα που διαπράττει η κυβέρνηση Τσίπρα, συνεχίζοντας την πολιτική των άλλων μνημονιακών κυβερνήσεων:
- Μετά από δυόμισι χρόνια διακυβέρνησης, μόλις έξι πυροσβεστικά αεροσκάφη είναι σε θέση να επιχειρούν. Τα άλλα είναι καθηλωμένα στο έδαφος λόγω βλάβης που δεν διορθώνεται γιατί προηγούνται τα μνημονιακά πλεονάσματα. Κι ας καεί ο τόπος!
- Ούτε σκέψη για ανασύσταση του σώματος της δασοπυρόσβεσης.
- Μείωση του αριθμού των πυροσβεστών και απόσπαση εκατοντάδων απ' αυτούς για τα αεροδρόμια της γερμανικής Fraport.
- Τροπολογία για τη διευκόλυνση αποχαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων που πέρασε μόλις πριν λίγους μήνες.
- Σε στιγμές που μία μετά την άλλη περιοχές της χώρας κηρύσσονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ο πρωθυπουργός συνεχίζει αδιάφορος τις διακοπές του στη βίλα του εφοπλιστή φίλου του.
- Και το πλέον αδιανόητο: Έχουν αφήσει τους πυροσβέστες και τους εθελοντές χωρίς νερό και τροφή, με συνέπεια να απευθύνουν οι άνθρωποι έκκληση στους πολίτες για βοήθεια.
Ε, λοιπόν, με δεδομένα όλ' αυτά, και ενώ ένας κόσμος που συντάσσεται με τον ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται την τραγικότητα των καταστάσεων και δεν βγαίνει να πει εξυπνάδες, είναι κάμποσοι εκείνοι που ακόμη και σ' αυτές τις τραγικές στιγμές προκαλούν χυδαία και ξετσίπωτα. Βρίζουν όποιον ασκεί κριτική στην κυβέρνηση, χυδαιολογούν σε βάρος των πυροσβεστών, υπενθυμίζουν ότι και οι προηγούμενες κυβερνήσεις το ίδιο αδιάφορες ήταν. Επιχειρώντας να δικαιολογήσουν έτσι το συνεχιζόμενο έγκλημα σ' αυτό τον τόπο.
Το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξοργίζουν ακόμη περισσότερο όσους αυτόν τον τόπο τον πονάνε. Και να αποκαλύπτουν όλο τον βόρβορο που κρύβουν μέσα τους. Τη βρωμιά του ψυχισμού των βολεμένων χορτάτων. Ανυποψίαστοι για το πόσο γρήγορα θα μετανιώσουν γι' αυτές τους τις αθλιότητες και θα θέλουν να ξεχαστούν. Αλλά θα 'ναι αργά.

Τίποτα δεν ξεχνιέται! Κανένας δεν ξεχνάει!

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

ΜΑΡΙΝΑΛΕΝΤΑ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΕΝΩ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΕΙΝΑΙ 1200 ΕΥΡΩ - «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Αυτός είναι δήμαρχος! Μια πόλη με 0% ανεργία και μισθούς 1200 €



«Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.
Παρακολουθήστε ένα συγκλονιστικό άρθρο με ένα δήμαρχο και μια πόλη που ανατρέπουν όλα όσα μας περιγράφουν ως δεδομένα οι πολιτικοί μας και οι εταίροι μας.


Επιμέλεια: Ντίνα Μαγιάρου


Με σχεδόν καθόλου αστυνομία, έγκλημα ή ανεργία, η ισπανική πόλη περιγράφεται ως μια δημοκρατική, σοσιαλιστική ουτοπία.
Η ανεργία είναι ανύπαρκτη στη Marinaleda, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στη νότια Ισπανία, που είναι ευημερούσα, χάρη στον γεωργικό συνεταιρισμό του.
ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΕΝΩ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΕΙΝΑΙ 1200 ΕΥΡΩ.
Εκ πρώτης όψεως, η ισπανική πόλη της Marinaleda δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στην περιοχή της. Τοποθετημένη στην γραφική κοιλάδα Campiña, η γύρω περιοχή αποτελείται από καταπράσινους λόφους, μίλια από ελαιώνες και χρυσαφένιες εκτάσεις με σιτάρι που εκτείνεται όσο το μάτι μπορεί να δει. Η πόλη είναι όμορφη, ήσυχη και χαρακτηριστική αυτών που βρίσκονται στην Ανδαλουσία, την φτωχότερη,νότια επαρχία της Ισπανίας.


Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία.
Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό.

«Η ΓΗ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ, Η ΓΗ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ, Η ΓΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!», ΛΕΕΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ.

Στον συνεταιρισµό, λοιπόν του Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊό ντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία.

ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΠΕΝΔΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΕΣ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΕΡΓΟΙ.

Όµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.

ΣΤΗ ΜΑΡΙΝΑΛΕΝΤΑ, Η ΣΤΕΓΑΣΗ, Η ΕΡΓΑΣΙΑ, Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ.
Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη,
«ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΧΡΗΣΤΗ ΣΠΑΤΑΛΗ», ΛΕΕΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ.
«Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο.

«ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΑΞΙΕΣ, ΟΧΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ».



____________

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Στην «κόλαση» των βελγικών φυλακών



Οι φυλακές του Βελγίου σύμφωνα με ρεπορτάζ της Deutsche Welle, βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο της διεθνούς κριτικής λόγω των άθλιων συνθηκών διαβίωσης για τους κρατούμενους. Πρόσφατα το θέμα έφτασε μέχρι το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Ένας νεαρός άνδρας καπνίζει νευρικά το τσιγάρο του λίγο πριν περάσει την είσοδο των φυλακών Λαντέν έξω από τη Λιέγη. Είναι μόλις 20 χρονών και σύντομα θα αναγκαστεί να εκτίσει ποινή φυλάκισης για κάποιο αδίκημα που διέπραξε. Ο Ιβ Λατιέ περιμένει τον νεαρό για να του πάρει τα στοιχεία του, να τον καταγράψει και να τον οδηγήσει στις φυλακές. Εδώ και 27 χρόνια ο Ιβ Λατιέ εργάζεται ως δεσμοφύλακας. Για τον ίδιο, τα προβλήματα των βελγικών φυλακών είναι γνωστά: υπερβολικά πολλοί τρόφιμοι και ελάχιστο προσωπικό. Μαζί με έναν ακόμη φύλακα είναι υπεύθυνοι για 80 κρατούμενους. Όπως αναφέρει, οι φυλακές είναι κατασκευασμένες μόνο για 600 άτομα. Οι τρόφιμοι σήμερα ανέρχονται στους 960.
Οι βελγικές φυλακές βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο της διεθνούς κριτικής, αναφέρει η Deutsche Welle. Μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (EΔΔΑ), έχει κρίνει πάνω από μία φορά ότι τα βελγικά σωφρονιστικά ιδρύματα καταπατούν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Μόλις τον περασμένο Ιούλιο, έκθεση της επιτροπής Πρόληψης Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, κατηγόρησε το Βέλγιο για απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στις φυλακές της χώρας. Η επίμαχη φυλακή στα περίχωρα της Λιέγης, χρησιμοποιήθηκε μάλιστα ως κατεξοχήν αρνητικό παράδειγμα. Δεν είναι τυχαίο ότι πέρσι εκεί, για δύο μήνες τρόφιμοι έκαναν μακρά απεργία πείνας. «Οι φυλακισμένοι κρατούνταν διαρκώς στα κελιά τους», ανέφερε στη DW o Βέλγος ποινικολόγος Ματιέ Σιμονίς. Ο ίδιος σημειώνει, ότι οι φυλακές θύμιζαν κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας «υγειονομική βόμβα». Οι τουαλέτες δεν καθαρίζονταν και κανείς δεν μάζευε τα σκουπίδια. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κατέρρευσε. Αποκορύφωμα της κρίσης, ήταν η δολοφονία ενός τροφίμου από άλλον έγκλειστο των φυλακών, που αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.
Οι φυλακές Λαντέν έξω από τη Λιέγη
Ο Ματιέ Σιμονίς έχει κρατήσει δεκάδες επιστολές που έλαβε πέρσι από κρατούμενους στις εν λόγω φυλακές. Οι περισσότεροι περιέγραφαν την κατάσταση που βίωναν εκεί ως «κόλαση». Αλλοιωμένο φαγητό, διαρκής φόβος για την προσωπική τους ασφάλεια και ακυρώσεις επισκέψεων, είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα. Ο Βέλγος ποινικολόγος κίνησε σχετική δίκη και κέρδισε. Το Βέλγιο καλείται τώρα να αποζημιώσει τους κρατούμενους. Στο μεταξύ, ο Σιμονίς συνεχίζει να λαμβάνει επιστολές με καταγγελίες από κρατούμενους.
Όπως επισημαίνει στην Deutsche Welle η Ντελφίν Πασί από το Διεθνές Παρατηρητήριο Φυλακών (OIP), αντίστοιχες υποθέσεις φτάνουν συχνά, τόσο στα βελγικά δικαστήρια όσο και στο ΕΔΔΑ. «Οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι συχνό φαινόμενο στο Βέλγιο», εκτιμώντας ότι πάνω από 700 φυλακισμένοι υφίστανται εξευτελιστική μεταχείριση. Πολλοί μένουν σε κελιά χωρίς κρεβάτια, τρεχούμενο νερό ή τουαλέτες κι άλλοι τόσοι δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρική βοήθεια και φάρμακα. Όπως εξηγεί η ειδικός, οι συνθήκες αυτές στις βελγικές φυλακές είναι απόρροια ενός κοινωνικού τραύματος, που σημάδεψε τη βελγική κοινωνία τις δεκαετίες του '80 και '90. Πρόκειται για την υπόθεση του παιδεραστή Μαρκ Ντιντρού, ο οποίος απήγαγε και βίασε πέντε κορίτσια. Έπειτα φυλακίστηκε αλλά αφέθηκε πρόωρα ελεύθερος. Στη συνέχεια απήγαγε άλλα έξι κορίτσια και δολοφόνησε τέσσερα εξ αυτών. «Είναι αδύνατο έκτοτε να μιλήσει κανείς για δικαιώματα των φυλακισμένων. Έχουν δαιμονοποιηθεί και έχουν τεθεί στο απόλυτο περιθώριο της κοινωνίας», αναφέρει η Ντελφίν Πασί.
Διαμαρτυρία υπέρ των δικαιωμάτων των φυλακισμένων στο Βέλγιο
Ωστόσο, σύμφωνα με την Ντελφίν Πασί, τίποτε δεν έχει ακόμη χαθεί. «Κάποια στιγμή θα αντιληφθούμε ότι συμφέρει περισσότερο να βελτιώσουμε τις συνθήκες στις φυλακές, από το να πληρώνουμε συνεχώς το κόστος ζημιών» λέει η ίδια. Πίσω στις φυλακές της Λιέγης όμως, οι ελπίδες της Πασί φαίνονται μάλλον μη ρεαλιστικές. «Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει εδώ» σημειώνει ο Ιβ Λατιέ.
Στο μεταξύ η βελγική κυβέρνηση, έχει ήδη δεσμευθεί από το 2014 ότι θα βελτιώσει τις συνθήκες στις φυλακές, ωστόσο έκτοτε δεν έχει γίνει τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Μετά την απεργία πείνας πέρσι, η κυβέρνηση προέβη σε νέες εξαγγελίες, αλλά και πάλι η κατάσταση παραμένει στάσιμη. Ο Ιβ Λατιέ που δουλεύει όλη του τη ζωή ως φύλακας, δεν πιστεύει τίποτα. «Μόνο με θαύμα μπορούν να αλλάξουν εδώ οι συνθήκες», αναφέρει χαρακτηριστικά.


________

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Το ρόδο του Ισπαχάν ζητάει τον ήλιο στα ελληνικά νησιά

 Myrsini Zorba.

Το ρόδο του Ισπαχάν ζητάει τον ήλιο στα ελληνικά νησιά.

Η πτήση Τεχεράνη-Αθήνα ήταν γεμάτη οικογένειες με παιδιά, νεαρές και νεαρούς που έρχονταν στην Ελλάδα για διακοπές. Οι περισσότεροι είχαν ανταποκρίσεις για τα νησιά, Μύκονο, Σαντορίνη, Κρήτη. Ήταν εντυπωσιακό πώς μπήκαν στο αεροπλάνο ντυμένες οι γυναίκες, νεαρές ή πιο ώριμες, και πόσο διαφορετικές βγήκαν όταν φτάσαμε στο Βενιζέλος. Η κάψουλα του χρόνου λειτούργησε θεαματικά. 
Τα μαντίλια στο κεφάλι είχαν εξαφανιστεί, τα εξωτερικά μακριά και μακρυμάνικα ρούχα είχαν μπει στην τσάντα και δεν διέκρινες καμία διαφορά από το ντύσιμο στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι. Δυο διαφορετικοί κόσμοι, δυο διαφορετικοί τρόποι ζωής που προσπαθούν να επικοινωνήσουν εγκαταλείποντας τα διακριτικά σήματα που δεν έχουν νόημα γι’ αυτούς πια. 
Αναζητώντας το ρόδο του Ισπαχάν στα απλά και τα καθημερινά, είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αλλάξει ο κόσμος, που επιμένει να μην αλλάζει μέσα από τα επιχειρήματα των θεωρητικών συζητήσεων.

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Guardian: Η κυβέρνηση πανηγυρίζει, αλλά οι Ελληνες δεν βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ Πηγή: Guardian: Η κυβέρνηση πανηγυρίζει, αλλά οι Ελληνες δεν βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ | iefimerida.gr

  Ο ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ ΓΡΑΦΕΙ:  
«Οι πολιτικοί ξεκάθαρα δεν έχουν ιδέα τι γίνεται στην πραγματική ζωή»,
Με επίκεντρο τη φράση του πρωθυπουργού ότι «τα χειρότερα είναι πίσω μας», ο Guardian, κάνοντας ρεπορτάζ στους δρόμους της Αθήνας και μιλώντας με ανθρώπους που παλεύουν μετά από επτά χρόνια στη δίνη της κρίσης, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Ελληνες δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία του κ. Τσίπρα.

«Δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη η κατάσταση», δηλώνει η Παναγιώτα Μουρτίδου, εθελόντρια στη Λέσχη Αλληλεγγύης, ετοιμάζοντας πακέτα φαγητού για τους άπορους. «Οι πολιτικοί ξεκάθαρα δεν έχουν ιδέα τι γίνεται στην πραγματική ζωή», λέει, σχολιάζοντας την αισιοδοξία του πρωθυπουργού.
Πριν από τέσσερα χρόνια, η ίδια είχε μιλήσει ξανά στην εφημερίδα και, όπως λέει στον Guardian, η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς.
«Πείτε μου, πώς μπορεί κανένας να επιβιώσει με βασικό μισθό 490 ευρώ και ταυτόχρονα να πληρώνει όλους τους φόρους που έχουν περάσει;», διερωτάται.
Η κομμώτρια από το Κουκάκι
Η 68χρονη συνταξιούχος κομμώτρια Χρύσα Χριστοδουλάκη ζει στο Κουκάκι με τον επίσης συνταξιούχο σύζυγό της. Μετά από 45 χρόνια δουλειάς, λέει, έπαιρνε μια καλή σύνταξη στα 1.750 ευρώ.
«Αρχικά την έκοψαν στα 1.430 ευρώ και τώρα παίρνω 960 ευρώ», λέει και αναλογίζεται πως τα όνειρά της να ζήσει με τον άντρα της στην Κρήτη μετά τη σύνταξη γκρεμίστηκαν.
Τώρα, αν και συνταξιούχος, συνεχίζει να δουλεύει όπως μπορεί για να βοηθήσει και τα παιδιά της που είναι άνεργα. «Οι Έλληνες δεν βλέπουν πια φως στο τούνελ. Δεν πιστεύουν τίποτα, αν δεν το δουν με τα μάτια τους», λέει σχολιάζοντας την αισιοδοξία των κυβερνώντων.
367 άποροι στην Καισαριανή
Στον δήμο Καισαριανής, αναφέρει το δημοσίευμα, ήδη προετοιμάζονται για έναν πολύ δύσκολο χειμώνα και με διάφορες δράσεις αναζητούν τρόπους να στηρίξουν τους άπορους της περιοχής.
Η υπεύθυνη του αρμόδιου γραφείου είναι ξεκάθαρη: «Οι ανάγκες έχουν μεγαλώσει δραματικά. Η κρίση έχει κρατήσει τόσο πολύ που ακόμα κι εκείνοι που στην αρχή μπορούσαν να βοηθήσουν, τώρα έχουν ανάγκη βοήθειας. Έχουμε 367 ανθρώπους στον δήμο που χρειάζονται βοήθεια και ο αριθμός αυτός αυξάνει καθημερινά».
Εκπρόσωποι της μεσαίας τάξης
Ο πατέρας Ιγνάτιος, στον Κεραμεικό, διατηρεί με νύχια και με δόντια μια ακόμα δομή βοήθειας, που φιλοξενεί αστέγους και παρέχει δωρεάν οδοντιατρική περιποίηση και μελέτη για τα παιδιά. «Πολλοί από εκείνους που έρχονται είναι τυπικοί εκπρόσωποι της μεσαίας τάξης, που ντρέπονται και δεν θέλουν να το πουν. Η κατάσταση χειροτερεύει. Χρειαζόμαστε βοήθεια, πολύ περισσότερη βοήθεια», λέει στην εφημερίδα.
Ο Guardian σημειώνει πως η Αθήνα «όπως τα περισσότερα αστικά κέντρα, έχει πληγεί περισσότερο από την κρίση και κάνει αναφορά στην έρευνα της διαΝΕΟσις, σύμφωνα με την οποία το 15% του πληθυσμού, ή 1.647.703 άτομα, το 2015 βρισκόταν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το 2009 ο αριθμός αυτός δεν ξεπερνούσε το 2,2%.
Ο καθαρός πλούτος των ελληνικών νοικοκυριών υποχώρησε κατά 40% την ίδια περίοδο, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος. Η ανεργία, η πιο ολέθρια επίδραση της λιτότητας, κυμαίνεται γύρω στο 22%, μακράν το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, παρά την πτώση κατά 5% τα τελευταία δύο χρόνια.


Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

«Κυβέρνηση και τρόικα πανηγυρίζουν την “έξοδο στις αγορές”


«Κυβέρνηση και τρόικα πανηγυρίζουν την “έξοδο στις αγορές”. Την ίδια ώρα μας λένε ότι το Δημόσιο έχει σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα, όπερ μεθερμηνευόμενον: δεν έχει λόγο να δανείζεται για μισθούς, συντάξεις ακόμα και για... προεκλογικό “κοινωνικό μέρισμα”. Τότε γιατί δανειζόμαστε από τις αγορές πριν καλά-καλά λάβουμε τις τελευταίες δόσεις του Μνημονίου 2;... [Γιατί] μας βγάζουν στις αγορές πτωχευμένους βυθίζοντας τη χώρα πιο βαθιά στην πτώχευση;
»Γιατί το κάνουν; Η απάντηση κρύβεται σε μια αντίφαση: Επειδή από τη μία η τρόικα πρέπει να εξασφαλίσει ένα νέο τεράστιο πακέτο δανεικών για την Ελλάδα (καθώς η πτώχευση του Δημοσίου μας αυξάνεται εκθετικά), ενώ από την άλλη το Βερολίνο δεν θέλει επ’ ουδενί να πει στον Γερμανό πολίτη ότι θα δώσουν κι άλλα δανεικά στο ελληνικό Δημόσιο. Πώς μπορεί και να μας επιβάλουν νέο δανεισμό και να πουν στους Γερμανούς πολίτες ότι τέρμα τα πακέτα “διάσωσης” της Ελλάδας; Είναι απλό: το Μνημόνιο 3 θα χρηματοδοτεί ως επί το πλείστον από τις... αγορές».
Υπήρχε κι άλλη μία διάσταση που εξηγούσε την πρεμούρα για έξοδο στις αγορές, την οποία ανέπτυξα ως εξής:
«Γιατί όμως βιάζονται τόσο να εκδώσουν ομόλογα τώρα, πριν καλά-καλά λάβουν τις τελευταίες δόσεις από το Μνημόνιο 2; [Για να]... βοηθήσουν κι άλλο τους αγαπητούς τους τραπεζίτες! Πώς βοηθά τους τραπεζίτες η έξοδος στις αγορές;
»Οι ελληνικές τράπεζες δεν διαθέτουν πλέον ομόλογα του Δημοσίου (μετά και την κατ’ ευφημισμόν “επαναγορά χρέους” του Δεκεμβρίου 2012). Αυτό τους κόβει τα πόδια καθώς οι τράπεζες χρησιμοποιούν κρατικά ομόλογα ως εχέγγυα για να δανείζονται από την ΕΚΤ. Τώρα, θα δανειστούν η μία από την άλλη, θα αγοράσουν ομόλογα και έτσι θα βγάλουν κέρδη εις βάρος του Ελληνα και Ευρωπαίου φορολογούμενου.
»Πώς; Με δύο τρόπους: (α) Δανείζονται με επιτόκιο λιγότερο του 1% η μία από την άλλη και δανείζουν στο Δημόσιο (αγοράζοντας τα νέα ομόλογα) με 5% και (β) καλύπτουν τα μεταξύ τους δάνεια καταθέτοντας τα ομόλογα αυτά στην ΕΚΤ για να λάβουν ρευστό χρήμα με επιτόκιο... 0,25%. Ετσι θα ενταθεί η αλληλεξάρτηση πτωχευμένων τραπεζών και του πτωχευμένου Δημόσιου την ώρα που τράπεζες, τρόικα και κυβέρνηση θα πανηγυρίζουν το greek success story!
Στον επίλογο μάλιστα εκείνου του άρθρου αναρωτιόμουν: «Τι ήταν αυτό που ανέκαθεν χαρακτήριζε την Ελληνική Κλεπτοκρατία;» Και απαντούσα:
«Υπερδανεισμός του κράτους (τον οποίο φορτωνόταν ο αδύναμος φορολογούμενος) και κάποια ψίχουλα παροχών (από τα δανεικά) προεκλογικά ώστε οι εκπρόσωποι της κλεπτοκρατίας να επανεκλέγονται. Τι χαρακτηρίζει τη Νέα, Μνημιώδη, Μνημονιακή Κλεπτοκρατία σήμερα; Νέος δανεισμός του βαθιά πτωχευμένου κράτους από τις αγορές, υπό την αιγίδα και με τη βοήθεια της τροϊκανής “τεχνογνωσίας”, και κάποια ψίχουλα παροχών (από τα δανεικά) προεκλογικά ώστε οι εκπρόσωποι της Νέας Κλεπτοκρατίας να μην καταποντιστούν στις ευρωεκλογές».
Και κατέληγα με τα εξής:
Υπό αυτή την έννοια, η επιστροφή στις αγορές δεν είναι παρά ολική επιστροφή στην παραδοσιακή πρακτική της εγχώριας κλεπτοκρατίας, με τη μεγάλη όμως διαφορά ότι, σήμερα, το κράτος είναι πιο βαθιά πτωχευμένο από ποτέ, η ελληνική κοινωνία ισχνότατη και στα όρια της εξαθλίωσης, και η άρχουσα κλεπτοκρατία δεσμευμένη από τον “ξένο παράγοντα” περισσότερο απ’ όσο οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις από τον κ. Πιούριφοϊ
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους συντρόφους με τους οποίους πείσαμε τον ελληνικό λαό τον Γενάρη του 2015 να θέσουμε τέλος σε αυτήν τη μισανθρωπική κατάσταση.

Σημείωση: Απάνθισμα όλης εκείνης της προ του 2015 αρθρογραφίας μου εμπεριέχεται στο βιβλίο μου «Η Γένεση της Μνημονιακής Ελλάδας», Εκδόσεις Gutenberg, 2014